logo

Joke de Visser

Tekeningen/jokedevisser.png
“Als ik met een klant bezig ben en haar vraag koffie te brengen, één zwart en één met melk en suiker, dan gaat het al mis. Dan komt ze bijvoorbeeld terug met thee en chocomel. Opdrachten kunnen niet simpel genoeg zijn. Je kunt niet aan haar vragen even het kantoortje op te ruimen. Dan raakt ze meteen in paniek. Wat opruimen? Hoe? Waar beginnen? Nee je moet zeggen: deze papieren in deze doos. En als dat klaar is: nu alle losse paperclips in dat bakje. En dat maar door, de hele dag. Maar verder geen kwaad woord over Joke hoor, het is een schat van een meid en we mogen haar allemaal erg graag.”

Mevrouw Huurding, directrice van een groothandel in feestartikelen heeft Joke de Visser nu een jaar onder haar hoede. Met mevrouw Huurding had Joke het niet beter kunnen treffen. Haar zorg beperkt zich niet tot de normale begeleiding op het werk, nee ze let er ook op dat Joke zich verzorgt, zich behoorlijk kleedt en gezond eet. Allemaal zaken die bij Joke bepaald niet vanzelf gaan. “Als ze al kan onthouden dat ze drie dingen voor het avondeten moet kopen, dan weet ze zich er thuis geen raad mee en gooit alles tegelijk in één pan.”
Vier jaar geleden kreeg Joke van ons een uitnodiging om langs te komen. Pas een half jaar later stond ze ook echt op de stoep. Want Joke vergat gewoon halverwege waar ze naar op weg was. En als het haar weer te binnenschoot sloeg ze wild aan het fantaseren over hoe boos we zouden zijn en dan durfde ze de volgende brief geeneens open te maken. In Joke’s hoofd is het een warboel en in haar persoonlijke en sociale leven loopt alles zo mogelijk nog chaotischer en onvoorspelbaarder.
Toch ontdekten we gaandeweg ook tal van positieve aspecten. Ze is aardig en hulpvaardig, ze klaagt en zeurt nooit over haar eigen kwalen en ongemakken (want ook fysiek is er van alles mis), ze wil dolgraag werken en nuttig zijn.
Joke heeft voor alles een vaste structuur in haar leven nodig, een stabiele omgeving, betrouwbare en vriendelijke mensen om zich heen (maar niet te veel!), een schone omgeving (vanwege haar allergie), simpel werk (liefst “priegelwerk”), geen prestatiewerk (nooit: “dit moet even gauw af!”), eigenlijk permanente begeleiding op het werk en een oogje in het zeil bij alle andere zaken van het leven.
Wat alles nog extra gecompliceerd maakt, is dat Joke haar eigen mogelijkheden veel hoger inschat dan ze in werkelijkheid zijn.
Joke’s wens om “nuttig te zijn” indachtig hebben we in eerste instantie ingezet op vrijwilligerswerk met een vaste mentor, maar Joke vroeg veel meer aandacht dan binnen een dergelijke regeling geboden kon worden. Alle andere pogingen -sociale werkplaats, museum technische werken, laboratoriumhulp etc.- liepen na korte of lange tijd stuk op hetzelfde manco: teveel begeleiding en te weinig productiviteit.
De onbetaalde “baan” bij mevrouw Huurding met assistentie van maatschappelijk werk is voorlopig het hoogst haalbare.
We proberen Joke nu uit de bijstand te halen en in de jongerenregeling van de WAO te plaatsen (de Wajong). Dat geeft meer ruimte, minder druk en meer en andere mogelijkheden voor begeleiding.
We blijven ons inzetten voor haar een bevredigend bestaan te creëren binnen haar mogelijkheden. Een leven waarbij willen en kunnen enigszins in harmonie komen. Soms is dat het maximaal bereikbare. En daar zullen we alle tijd voor nemen die nodig is.

Terug naar publicaties
zoek